29 september 2010, een datum om voor altijd te onthouden als sportliefhebber. Menig mens zal later bij het googlen van deze datum FC Twente in zijn scherm zien komen, die op White Hart Lane, de thuisbasis van voetbalclub Tottenham Hotspur, 4-1 verliezen. Of VC Allvo Almere, de ploeg die s’avonds bekend maakt dat zij failliet zijn en zich terugtrekken uit de A-league. Echter zal er tussen al dit grote, maar vooral ook negatieve, nieuws een fraai en nog veel groter bericht komen te staan. ‘’Strijen Beach debuteert in volleybalwereld en laat direct van zich horen’’.

Een doodgewone woensdagavond, althans zo lijkt het. Maar voor een aantal mensen is dit een meer dan bijzondere avond. Hoewel het voor menig volleyballer niet de normaalste zaak zal zijn om op woensdagavond een wedstrijd te spelen, is het dit voor de lokale equipe uit Dinteloord wel het geval. En laat dit nou net uitgerekend tegen Strijen Beach zijn, die hiermee hun debuut in de volleybalwereld maken.

In wel geteld 5 auto’s, inclusief de bijna voltallige selectie (Ton B. ontbrak helaas wegens niet aan te ontkomen verplichtingen), coach Maaike Ghijsels en een supportersschare van wel geteld 4 personen, reisde de ploeg rond 19.00 uur af richting het pittoreske Dinteloord. Eenmaal daar werden de mannen ontvangen door de plaatselijke bevolking met de vraag of dit ‘’Dé selectie van Strijen Beach’’ was. Uiteraard konden de mannen niets anders doen dan deze vraag vol trost met ‘ja’ te beantwoorden. Na dit warme welkom, een minstens net zo’n warm bakje koffie of thee en het daarbij behorende koekje, vertrokken de mannen richting kleedkamer om daar de laatste voorbereidingen te treffen.

Enkele minuten later kwamen de mannen één voor één de kleedkamer uitgelopen. Allemaal uniform gekleed, wat de professionaliteit van deze groep duidelijk maakt. Daarbij horende, het veld netjes een half uur betreden voor aanvang wedstrijd. Nadat uiteindelijk iedereen binnen was gekomen, de mannen met een yell hadden laten horen wat de oorsprong van deze vereniging is, kon er worden begonnen aan de warming-up. Duidelijk was te zien dat iedereen er erg veel zin in had. Fanatiek werd er ingelopen, de één wat harder en langer dan de ander. Fanatiek werd er ingegooid, de één sloeg de bal wat harder tegen het dak dan de ander. Fanatiek wel er ingeslagen, ook hier sloeg de één wat harder dan de ander. En uiteindelijk werd er fanatiek geserveerd, de één wat secuurder dan de ander. Maar één ding was zeker, fanatiek waren de mannen! Nog even een moment bij elkaar, het laatste woord voor coach Gijsels om ‘haar’ mannen op de juiste manier het veld in te sturen. De wedstrijd kon beginnen.

Met zes man in het veld, drie man sterk op de bank, daarnaast een coach en vier hooligans op de tribune klonk het fluitsignaal door de zaal, de wedstrijd kon beginnen. Dit werd gedaan met de volgende basis; Gert-Jan Rijsdijk (Jawel, voor hem nog steeds geen cardiogym of relatietherapie, hij doet nog mee), Robbert Janssen (El Capitano, zal van grote waarde zijn in dit team, letterlijk en figuurlijk), Edwin de Koning (Zal zijn naam eer aan moeten doen door het menig aanvaller aan de overkant lastig te maken), Erwin van Workum (Zal het publiek nog wel eens kunnen gaan vermaken, met zijn bijzonder fraaie reddingen dan), René Pesch (Ook voor De Benjamin van de groep is het een debuut, speelde nog nooit eerder op zo'n hoog niveau) en last but not least, Martijn van den Berg (Weet als geen ander wat het maken van een kill block is). Het fanatisme van de warming-up, dit keer wel bij iedereen volledig terug te vinden, werd doorgezet. Al snel ontstond er een voorsprong en werd het de mannen van Volleybal Vereniging Dinteloord (Voverdi) duidelijk dat ze de punten vandaag niet cadeau zouden krijgen. Strijen Beach had vooraf maar één doelstelling, het pakken van het eerste punt ooit. Al snel greep de coach van de thuisploeg in, maar het mocht niet baten. De voorsprong was er en werd niet meer uit handen gegeven. Een mooie avond was in aantocht, het begin was gemaakt. Strijen Beach wint zijn eerste officiële set met 18-25 en bezorgt de vereniging zodoende zijn allereerste punt ooit. Uiteraard eentje om gevierd te worden, iets om trots op te zijn. Trots, dat is dan ook het juiste woord, hetgeen dat van de mannen hun gezicht was af te lezen. Maar er was meer, ze wilde meer, deze avond was voor hun nog lang niet afgelopen.

In de 2^e set stuurt coach Ghijsels dezelfde zes het veld in om het kunststukje van de eerste set nog maar eens te herhalen. Uiteraard een volledige legitieme beslissing, ken de uitspraak; ‘’Never change a winning team’’. Echter moest zij al snel toekijken hoe de mannen een vroeg genomen voorsprong uit handen gaven. Ze probeerde in te grijpen en wisselde haar spelverdelers. Gert-Jan Rijsdijk verliet het veld en werd vervangen door Robin van Helden (Voorzitter van de club, vult bij deze zijn laatste van nog niet beoefende posities in, Spellie!). Alles werd er aan gedaan om de achterstand om te buigen in een voorsprong. Lang bleef het spannend. Het mocht echter niet baten, de thuisclub kwam op 1-1, 25-22.

Dit vroeg uiteraard om reactie van de foutloos coachende Ghijsels. Ze greep adequaat in en wisselde ten opzichte van de basisformatie haar gehele bank. Liet van Helden staan op de positie van Rijsdijk, wisselde Robbert Edelman (Teert nog steeds op zijn bowl overwinning van afgelopen zomer) voor de Koning en verving Pesch voor Arthur Janssen (Jawel, broer van, maakt zijn rentree in de volleybalwereld na afwezigheid van 12 jaar). En dit niet zonder succes. Het begin was onwennig, maar de formatie van Strijen Beach herstelde zich knap. Ging erop en erover en verdubbelde zo het opgebouwde puntenaantal van 1 punt naar 2 punten, 23-25.

De buit leek binnen, Voverdi leek moe gestreden te zijn. Met Pesch voor A. Janssen (Merkte na een erg goede rentree dat het lichaam toch nog wat op gang moet komen na 12 jaar) en de Koning voor van den Berg (Speelde een puike pot) ging Strijen Beach op jacht naar de 1-3, de eerste overwinning ooit voor de club. Voverdi was echter vanaf het begin af aan van plan om roet in het eten te gooien. De voorsprong werd genomen, coach Ghijsels probeerde met alle macht hier wat aan te doen, wisselde A. Janssen terug voor Pesch en Rijsdijk voor van Helden. Niets mocht echter baten, de thuisclub was niet van plan zich op te offeren voor een debuut feest van de mannen van Strijen Beach. Nooit kwamen zij echt dicht in de buurt van de winst, helaas, 25-16.

Voor menig speler binnen de selectie heerste ongetwijfeld het gevoel; ''Jammer, maar niet verloren; 2-2 is ook netjes''. Echter bekroonde de mannen hun debuut met een verlengt optreden, waar ze op dit niveau op een stand van 2-2 een beslissende 5e set spelen. En wederom een debuut, een primeur kan het wel genoemd worden. R. Pesch mocht voor het eerst in zijn leven een 5e set spelen. Het jonkie werd door de ervaren mannen om zich heen mee genomen en zij loodste hem door deze wat onwennige situatie heen. Onwennig, dat bleek het totaal niet te zijn. Want de mannen van Strijen Beach (Nee, daar hoort Dennis niet bij) begonnen voortvarend in deze alles beslissende set. Al snel werd er een ruime voorsprong genomen en leek de debutant dan toch aan het langste eind te trekken. Geen vuiltje aan de lucht, tot het moment van ommekeer daar was. 9-12 voor de Hoeksche Waardse mannen, voor het eerste in de gehele historie was er enig gebrek aan collectiviteit, de druk nam toe. Uiteindelijk zakte de mannen door het ijs, figuurlijk uiteraard, de druk bleek namelijk te zwaar te zijn. Met een teleurstellende stand van 15-13 ging de set, en hiermee ook de wedstrijd, verloren.

Met teleurgestelde gezichten, als kinderen zo verdrietig, dropen de mannen af. Echter in de kantine bleek al snel waarom deze groep zo fantastisch is. ''Wat er ook gebeurd, we kunnen verliezen noch winnen, zonder eerst een drankje met zijn allen ga ik niet weg'' waren de woorden na afloop. Al snel stemde iedereen mee in en werd zo snel als mogelijk was ''Carlo'' tevoorschijn gehaald. De mensen die ''Carlo'' nog uit het verleden kennen, weten dan dus ook dat het nog lang gezellig bleef bij deze bijzondere mannen. Met een Bitter Lemon hier, een kaassoufflé daar vermaakte de mannen zich uitstekend.

Nog lang zal er nagenoten en gesproken worden over dit bijzonder goede debuut in de volleybalwereld. Op 9 oktober aanstaande zal het nu al daverende succes voortgezet worden. Met de allereerste thuiswedstrijd ooit, gaat er geprobeerd worden de eerste overwinning ooit behaald te worden. Vooraf kan al gezegd worden dat dit een groot feest zal worden, met man en macht zal worden laten zien met wat voor enthousiasme deze vereniging ooit is begonnen, de thuishaven zal volgepakt zijn, de tegenstander mag op zijn hoede zijn.

Mocht u interesse hebben in een fantastische volleybalavond, dan bent u 9 oktober aanstaande in de Kees Verkerkhal te Puttershoek op de juiste plek. Aanvang wedstrijd zal zijn om 19.15 uur. Graag tot dan!